forum Vrouwelijke seksualiteit
angsten
12/01/2012 - 14:28 - door saartje1980 - 3494 raadplegingen
hallo iedereen
ik ben een vrouw van 32j, ik ben nog nooit intiem geweest.
dit is niet echt bewust.
ik heb gewoon heel veel angst en bang van mannen, ik vertrouw ze niet.
het geslacht van een man vind ik vies.
ik word echt wanhopig, heb al alles geprobeerd.
momenteel ga ik naar een seksuologe maar voel geen beterschap.
heb nu ook een vriend, zie hem echt supergraag , maar zodra hij meer wilt ga ik lopen.
ben zo bang hem kwijt te raken daardoor, ik wil gewoon kunnen intiem zijn met hem, ik vertrouw hem.
hoop echt dat hij voldoende geduld heeft, hij zegt van wel maar vrees voor mezelf da ik nooit in staat zal zijn intiem te zijn, ik mis het ook niet en heb er dus geen behoefte aan.
weet niet meer wat ik kan en moet doen..
saartje1980 heeft gereageerd op 16/04/2012 - 22:20
hallo namaste
ik ben met mezelf bezig hoor.
heb zeker wel orgasmes en mijn vriend verwend me heel erg goed.
ik hem wel minder door die angst maar het betert.
ben bij een gyneacoloog geweest en die zegt dat ik toch een extreme vorm van vaginisme heb.
dat niet zomaar zal verdwijnen.
ze gaan mij naar een kinesist sturen om mij te helpen leren ontspannen.
hopelijk helpt het want hij houd het nie lang meer vol vrees ik.
ben er wel een beetje bang voor maar wil zeker doorzetten.
nomad heeft gereageerd op 19/07/2012 - 17:34
hoi ik ben nomad,beste als ik jouw verhaal lees denk ik aan twee dingen.
heb jij jezelf al eens afgevraagd,ben ik niet lesbich,of ben ik bang van de,eerste penetratie.
in de media worden mannen veel afgeschilderd als waardeloze leugenachtige boemannen,
we zijn niet allemaal zo hoor.wat vindt je net vies aan een penis.ik zou beginnen met er een tjdje,
naar te kijken gewoon,tot je voelt dat het beter gaat,en dan ga je een stapje verder,
kleine stapjes,je mist het niet omdat je het niet kent.jouw vriend heeft veel geduld,maar hij is ook maar een mens.soms is een angstremmer een goed begin.rollenspel wil ook wel goed werken.
spreek op voorhand af wat kan en niet kan.praten helpt doen is beter,de weg kan lang zijn,
je kan de tijd opnemen hoelang je het volhoudt om er naar te kijken,en zie of de tijd langer wordt,dat geeft moed.veel geluk en inzicht toegewenst






